V Międzynarodowy
Festiwal
Mozartowski
MOZARTIANA
18-21 sierpnia 2010
Międzynarodowy Festiwal
Chopin w Gdańsku 25-26 czerwca 2010
Książka Leona Łukaszewskiego
"Pielęgnacja, kształcenie
i rozwijanie
głosu dziecka"
Dzień 2
19 sierpnia 2010 r. (czwartek)
godz. 17.00 Realizacja: Jadwiga Możdżer Jadwiga Możdżer godz. 19.30 W programie: Anna Carbonera - sopran
polana przy altanie w Parku Oliwskim
MOZART DLA DZIECI
WSTĘP WOLNY
Aktorka, reżyser, choreograf. Autorka scenografii parkowych wszystkich minionych edycji Mozartiany. Tancerka koncertująca w repertuarze tańca indonezyjskiego. Doktorantka Uniwersytetu Gdańskiego. Stypendystka Rządu
Republiki Indonezji, Ministra Kultury RP, Prezydenta Miasta Gdańska. Autorka Projektu Missa Flores, okrzykniętego fenomenem Festiwalu „Okno na Świat”. Współpracuje z artystami wielu stron świata.
Mozart dla dzieci
Nauka tańców dworskich, salonowego savoir vivre’u, mleczne pikniki, loczki, fioczki, piruety i konkursy wiedzy stały się już tradycją Mozartiany. Z roku na rok coraz więcej dziewczynek porzuca jeansy na rzecz salonowych sukienek. Satynowe chusteczki zdobią dłonie dam w wieku… wszelkim.
Nawet najmłodsze dzieci tańczą i bawią się przy muzyce klasycznej, która zdaje się im być miła jak mleko mamy. Odkrywanie piękna kultury wysokiej oraz własnych talentów to najcenniejsze, co możemy zaoferować naszym dzieciom. Zapraszamy zatem do uczestnictwa w autorskim edukacyjnym
programie Jadwigi Możdżer – liderki MOZ ART Studio, która wraz ze swoim Teatrem Tańca Sendratari Damai po raz kolejny ukaże nowe oblicze Mozarta – żartownisia i geniusza. Gdy dzieci bawią się z Mozartem, w Parku Oliwskim króluje wieczna młodość sztuki. Najmłodsi udowadniają nam, dorosłym, że klasyka, własna kreacja i twórcza przygoda to dla nich bułka z masłem! Może to dobry sposób, by tak właśnie łagodzić obyczaje?
18 sierpnia (środa) od godziny 17.00 zapraszamy do Parku Oliwskiego z własnym koszyczkiem łakoci na „Piknik Mozartowski”. Będzie to okazja do rodzinnego spędzenia czasu wśród postaci w stylowych kostiumach.
19 i 20 sierpnia (czwartek i piątek) o godz. 17. 00 rozpocznie się program edukacyjny „Mozart dla dzieci”, obejmujący naukę tańca dawnego i zabawy przy muzyce klasycznej. Warto odświeżyć wiedzę o wielkim kompozytorze i jego epoce, by wziąć udział w konkursach z nagrodami (czas programu ok. 1h).
Prosimy o zabranie dobrego humoru i chusteczek do menueta!

Jadwiga Możdżer
estrada przed Pałacem Opatów
OKRUTNA MIŁOŚĆ:
ARIE I DUETY Z OPER MOZARTA
W. A. Mozart: uwertura z „Don Giovanniego” KV 527
W. A. Mozart: aria „Il mio tesoro intanto” (Don Ottavio – tenor) z „Don Giovanniego” KV 527
W. A. Mozart: duet „Fuggi, crudele fuggi” (Anna – sopran I i Don Ottavio – tenor) z „Don Giovanniego” KV 527
W. A. Mozart: aria „Deh vieni non tardar” (Susanna – sopran I) z „Wesela Figara” KV 492
W. A. Mozart: aria „Dove sono i bei momenti” (Księżna – sopran II) z „Wesela Figara” KV 492
W. A. Mozart: duet „Che soave zeffiretto” (Susanna – sopran I i Księżna – sopran II) z „Wesela Figara” KV 492
W. A. Mozart: uwertura z „Idomeneo” KV 366
W. A. Mozart: aria „Idol mio, se ritroso... ” (Elettra – sopran II) z „Idomeneo” KV 366
W. A. Mozart: aria „Zeffiretti lusinghieri ” (Ilia – sopran I) z „Idomeneo” KV 366
W. A. Mozart: aria „Constanze, dich wieder zu sehen” (Belmonze – tenor) z „Uprowadzenia z Seraju” KV 384
W. A. Mozart: duet „Fra gli amplessi” (Fiordiligi – sopran II i Ferrando – tenor) z „Così fan Tutte” KV 588
Wykonawcy:
Anna Carbonera - sopran
Valentina Coladonato - sopran
Joseph Cornwell - tenor
orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej
Kai Bumann - dyrygent
WSTĘP WOLNY
Debiutująca w Polsce śpiewaczka ukończyła w 2005 r. Konserwatorium w Mediolanie, potem doskonaliła swoje umiejętności wokalne pod opieką Renaty Scotto oraz, w repertuarze barokowym, u Manueli Custer, Gemmy Bertagnolli, Michaela Aspinalla i Sary Mingardo.
Artystka jest finalistką wielu międzynarodowych konkursów dla śpiewaków operowych, m.in. European Union’s Competition for Young Opera Singers (Spoleto 2008 r.). W tym samym roku otrzymała nagrodę Farinellego w międzynarodowym konkursie Città di Bologna (za repertuar barokowy).
Jest również laureatką pierwszej nagrody organizowanego w włoskiej Latinie konkursu im. Lauriego Volpiego oraz pierwszej nagrody w konkursie im. Cristiny Trivulzio di Belgioioso.
Od początku kariery Carbonera aktywnie angażowała się w liczne projekty, sięgając po różnorodny repertuar. Śpiewała m.in. „Glorię” Vivaldiego, „Credo” Scarlattiego, operę „Rozkwit i upadek miasta Mahagonny” Kurta Weilla, „Peer Gynt” Griega. Wraz z Luisem Bacalovem nagrywała również muzykę do filmów.
Uznanie publiczności zdobyła dzięki pierwszemu nowoczesnemu wykonaniu „Il Pastor di Corinto” Domenica Scarlattiego w ramach Festiwalu Muzyki Barokowej w Tuscii.
Jej talent został doceniony także przez znanego młodego dyrygenta, Fabia Biondiego. Współpraca Biondiego ze śpiewaczką zaowocowała ubiegłorocznym wykonaniem w Madrycie opery „Philemon und Baucis” Haydna z towarzyszeniem barokowej orkiestry Europa Galante (Carbonera zagrała tytułową rolę Baucis). Następnie artystka śpiewała w oratorium „Mesjasz” Händla. W kolejnym dziele Händla, operze „Alcina”, śpiewaczka wykonała tytułową rolę, a towarzyszył jej zespół Le Parlement du Music pod kierownictwem Martina Gestera. Ten występ przyniósł jej uznanie krytyków – producent operowy powiedział o artystce w wywiadzie prasowym: „To nowa Callas! Wspaniale wyraża emocje i emanuje wyjątkowym ciełem”.
Valentina Coladonato – sopran
Ukończyła wydział wokalny Akademii Muzycznej „G. D’Annunzio” w Pescarze i doskonaliła swoje umiejętności u takich mistrzów, jak D. Martorella, S. Naglia, E. Wiens, R. Scotto, C. Desderi, P. Venturi czy R. Resnik.
Zadebiutowała w 1999 r. rolą Melide w „L’Ormindo” Cavallego pod dyr. Stephena Lorda (producentem była Fundacja W. Waltona z Ischii). Później występowała w „Bastiennie i Bastienne” Mozarta, jako Claudia w „La Caduta de’ Decemviri” Scarlattiego (Barga Opera Festival i Siena), Alice Ford w „Falstaffie” Verdiego pod dyrekcją C. Desderiego (2005) i w tej samej roli w maltańskim Manoel Theatre (2007). Była Despiną (Trapani 2006), a następnie Fiordiligi (Teatro Comunale di Treviso i Teatro Comunale di Pordenone, 2007) w „Così Fan Tutte” Mozarta i Hrabiną Rosimene w „I Puntigli delle Donne” Spontiniego (Festival Pergolesi Spontini of Jesi, 2008). W 2009 r. śpiewała partię Cherinto w „Demofoonte” N. Jommelliego (dyrygował Riccardo Muti / Salzburger Festspiele, Opéra Paris, Ravenna Festiwal) oraz rolę Lucio w „Tito Manlio” Vivaldiego (Ravenna). Na przełomie 2009 i 2010 r. wykonała partię Adalgisy w „Normie” Belliniego (Piza i Trydent).
Valentina Coladonato prowadzi intensywną działalność koncertową, zaś jej repertuar sięga od renesansu do współczesnej muzyki sakralnej i świeckiej.
Współpracowała z zespołami specjalizującymi się w muzyce dawnej, w tym m.in. z Accademia Bizantina (dyr. O. Dantone), Stagione Armonica i La Venexiana (z tym zespołem koncertowała w Wiedniu, Antwerpii i Nowym Jorku, a także w wielu innych miastach Europy i obu Ameryk). Wraz z La Venexiana nagrała sześć płyt CD dla hiszpańskiej wytwórni Glossa.
W zakresie repertuaru współczesnego współpracuje z zespołami „Sentieri Selvaggi” (dyr. C. Boccadoro) i „Algoritmo” (dyr. M. Angius).
Valentina Coladonato jest laureatką licznych nagród, zdobytych w międzynarodowych konkursach śpiewaczych.
Joseph Cornwell - tenor
Po ukończeniu studiów muzycznych na Uniwersytecie w Yorku i londyńskiej szkoły Guildhall School of Music and Drama, gdzie był stypendystą klasy śpiewu operowego, Joseph Cornwell rozpoczął współpracę z The Consort of Music oraz Taverner Consort. Bierze także udział w międzynarodowych projektach, pracując z takimi dyrygentami jak William Christie, Harry Christophers, Eric Ericson, sir John Eliot Gardiner, Gabriel Garrido, Hervé Niquet oraz Andrew Parrott, występując nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i innych krajach Europy, w Ameryce Północnej i na Dalekim Wschodzie.
Artysta ma na koncie wiele ról operowych, wykonywanych na wielu prestiżowych festiwalach; zagrał m.in. w dziełach F. Cavalliego, F. Mendelssohna, B. Galuppiego, Ch. Glucka, G. Haendla, C. Monteverdiego, H. Purcella, J-P. Rameau, A. Vivaldiego.
Dorobek artystyczny śpiewaka obejmuje również wiele nagrań płytowych.
Do ostatnich przedsięwzięć muzycznych Cornwella należą: rola Orfeusza w operze „L’anima del filosofo” powstałej w Atelier Lyrique de Tourcoing we współpracy z Jean-Claudem Malgoire’em, rola Eumajosa w „Powrocie Ulissesa...” wystawionym w Teatro Real w Madrycie (orkiestra pod batutą
Williama Christie’ego), „Wielka Msza h-moll” (artyście towarzyszyła Capella Cracoviensis), kantaty w ramach Międzynarodowego Festiwalu Bachowskiego w Świdnicy, oratorium „Mesjasz” wykonane z Choeur de Chambre de Namur oraz zespołem muzycznym Les Agrémens w Brukseli i mieście Namur.
Obecnie artysta występuje w roli Ugone’a w operze „Flavio” w English Touring Opera, a także w roli Jowisza w „Powrocie Ulissesa...” we Vlaamse Opera we Flandrii. Joseph Cornwell występuje również z zespołem The New London Consort w „Królowej wróżek”.
Orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej
Powstała w roku 1974 Gdańska Orkiestra Symfoniczna, która już rok później stała się Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Bałtyckiej, zaliczana jest dzisiaj do grona najlepszych zespołów symfonicznych w Polsce, a Polska Filharmonia Bałtycka jest dynamicznym ośrodkiem muzycznym. Orkiestra może poszczycić się współpracą ze światowej sławy dyrygentami (np. Krzysztof Penderecki, Marc Minkowski, Jerzy Semkow, Witold Rowicki, Jerzy Maksymiuk, Kazimierz Kord, Jan Krenz), wybitnymi solistami (m.in. Krystian Zimerman, Nigel Kennedy, Ewa Pobłocka, Rafał Blechacz, Agata Szymczewska, Piotr Paleczny) oraz orkiestrami i zespołami (m.in. Orkiestra Symfoniczna Teatru Maryjskiego z Sankt Petersburga, Filharmonicy Moskiewscy, Gewandhausorchester zu Leipzig, Sinfonia Varsovia, Sinfonietta Cracovia, The King’s Singers).
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Bałtyckiej uczestniczyła w wielu krajowych i europejskich festiwalach, m.in. w Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, „Wratislavia Cantans”, Festiwalu Gwiazd w Gdańsku, Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena, Festiwalu „Aspekte” w Salzburgu i w wielu innych. Tournée koncertowe wiodły gdańskich filharmoników do wielu zakątków Europy (m.in. do Niemiec, Francji, Włoch, Szwajcarii i Rosji). W 2006 r. muzycy orkiestry wzięli udział w koncercie Jean Michaela Jarre’a, który organizowany był w Stoczni Gdańskiej z okazji 25-lecia Powstania Solidarności i podpisania Porozumień Sierpniowych. Rok później, również w Stoczni Gdańskiej, prawykonali utwór Jana A. P. Kaczmarka „Kantata o wolności”. Orkiestra dokonała wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych. Współpracowała ze stacjami telewizyjnymi i radiowymi w Polsce, Niemczech i Austrii oraz z kilkoma wytwórniami płytowymi.
Kai Bumann – dyrygent
Urodził się w Berlinie. Jest absolwentem wydziału dyrygentury tamtejszej Hochschule der Künste. W latach 1986 - 1992 roku współpracował na stałe jako dyrygent z wieloma teatrami operowymi w Niemczech, gdzie kierował muzycznymi premierami m.in. takich oper, jak: „Lady Macbeth mceńskiego powiatu” Szostakowicza, „Salome” Straussa i „Lulu” Berga, jak również operami od Mozarta po Verdiego.
Po zdobyciu II nagrody na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim w Genewie w roku 1994 rozpoczął trwającą do dziś współpracę z najważniejszymi ośrodkami muzycznymi w Polsce. W 1996 r. został pierwszym gościnnym dyrygentem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku (cykl koncertów Beethovena, „Pasja wg św. Łukasza” Pendereckiego), a także pierwszym dyrygentem w Staatstheater w Wiesbaden, gdzie prowadził m.in. takie opery jak „Czarodziejski flet” Mozarta, „Cyrulik sewilski” Rossiniego, „Tosca” Pucciniego i „Aida” Verdiego.
W 1997 r. objął dyrekcję artystyczną Opery Krakowskiej, stając się również jej pierwszym dyrygentem. Z zespołem operowym przygotował premiery m.in. „Czarodziejskiego fletu” i „Don Giovanniego” Mozarta, „Balu maskowego” Verdiego oraz „Czarnej maski” Pendereckiego. W tym samym roku objął stanowisko głównego dyrygenta Swiss Youth Symphony Orchestra. W latach 1998-2003 gościł regularnie na scenie berlińskiej Deutsche Oper.
Od początku roku 2004 jest stałym dyrygentem Warszawskiej Opery Kameralnej. Współpracę z tą sceną rozpoczął przygotowując muzycznie premierę „Falstaffa” Verdiego (2003). Z zespołem odbył podróże do Francji, Hiszpanii i dwukrotnie do Japonii (2004, 2006). W Teatrze Wielkim-Operze Narodowej zadebiutował w lutym 2007 roku dyrygując operą Mozarta „Don Giovanni”.
Od września 2008 roku Kai Bumann pełni funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. Fryderyka Chopina w Gdańsku.

Anna Carbonera
Valentina Coladonato.jpg)
Joseph Cornwell
Orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej 
Kai Bumann
godz. 21.00
fasada południowa Pałacu Opatów
POKAZ FONTANNY TAŃCZĄCEJ DO MUZYKI MOZARTA
Realizacja: Agencja Artystyczna "Augustynek"
WSTĘP WOLNY
godz. 21.45
estrada przed Pałacem Opatów
MOZART WEDŁUG CEZAREGO PACIORKA
Wykonawcy:
Maciej Sikała - saksofony
Grzegorz Nagórski - puzon
Cezary Paciorek - akordeon, fortepian
Piotr Lewańczyk - kontrabas
Adam Golicki - perkusja
WSTĘP WOLNY
Koncertował na festiwalach Jazz Jamboree, Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu, w Bratysławie, Pradze, Moskwie, w Niemczech, w Szwecji, Rumunii, na Węgrzech, w Japonii i Izraelu. Dwanaście razy z rzędu uznany został przez czytelników „Jazz Forum” za najlepszego polskiego akordeonistę jazzowego w ankiecie Jazz Top.
Maciej Sikała – saksofony
Absolwent Wydziału Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach (1987 r.).
Grał w takich zespołach jak: Miłość, Kwintet Piotra Wojtasika, Kwartet Piotra Rodowicza, Kwintet i Sextet Leszka Możdżera, Vintage Band. Obecnie współpracuje z: Piotr Wojtasik Quartet, Kwartetem Wojciecha Niedzieli, Sopot - Hamburg Jazz Quintet. Gra w kwartecie z Maciejem Grzywaczem, Piotrem Lemańczykiem i kanadyjskim perkusistą Tyler’em Hornby. Nagrywał i koncertował z trębaczami: Lester’em Bowie i Kenny Wheeler’em, pianistami Dolphem Castelano i Joanne Brackeen, wokalistą Miles’em Griffith’em, kontrabasistą Reggie Workman’em, perkusistą Billy Hart’em. Z Janem Ptaszynem Wróblewskim i Henrykiem Miśkiewiczem gra utwory z repertuaru F. Sinatry z towarzyszeniem orkiestr symfonicznych. W kwietniu 2004 roku wziął udział w trasie koncertowej amerykańskiego saksofonisty Billy Harper’a.
Maciej Sikała nagrał ok. 40 płyt jazzowych, w tym trzy autorskie: „Blue Destinations” (1998), „The Sheep is Found” (2001), „Another One For...” (2006). Album „The Sheep is Found” zdobył nominację do nagrody „Fryderyk 2001”, a Macieja Sikałę nominowano do tej nagrody w kategorii Jazzowy Muzyk Roku.
Grzegorz Nagórski - puzon
w 1982 r. z zespołem Jana Ptaszyna Wróblewskiego w projekcie „Play Monk”. Po ukończeniu studiów muzycznych w Katowicach otrzymał stypendium w University of Miami (USA), który ukończył w 1993 roku. W tamtym okresie współpracował z multiinstrumentalistą Ira Sullivanem oraz wystąpił z: Rayem Charlesem, Tito Puente, Joe Hendersonem, Michaelem Breckerem, Marią Schneider, Philem Woodsem, Slidem Hamptonem, Johnem Fedchockem, Redem Rodneyem, Bobbym Shew. Po powrocie do Polski w 1996 r. Grzegorz Nagórski kontynuował swoją działalność artystyczną, nagrywając płyty i koncertując z czołowymi polskimi muzykami jazzowymi. W roku 2000 współpracował z jednym z największych aranżerów i kompozytów wszech czasów Bobem Brookmeyerem. W 2004 r. wziął udział w projekcie wybitnego saksofonisty Billy’ego Harpera z jego kwintetem i chórem. W tym samym roku odbył dwie trasy koncertowe po Niemczech i Holandii z programem z płyty Adama Pierończyka „Amusos”. W styczniu 2008 ukazała się pierwsza autorska płyta puzonisty „Dedication”. Począwszy od 1996 r. do dnia dzisiejszego Grzegorz Nagórski wybierany jest najlepszym puzonistą jazzowym w ankiecie czytelników magazynu „Jazz Forum”. W 2009 roku był trzykrotnie nominowany do nagrody Fryderyk, a statuetkę otrzymał za Jazzowy Fonograficzny Debiut Roku.
Piotr Lewańczyk - kontrabas
Jako muzyk sesyjny ceniony jest za kreatywność i otwartość na wszelkie zjawiska muzyczne. Współpracował między innymi z Marcinem Gawdzisiem, Tomaszem Sowińskim, Tomaszem Świerkiem, Mainstreem Quintet, Homemade Quintet. Jego talent zauważony został przez Wojtka Pilichowskiego i doceniony poprzez zaproszenie do nagrania płyty „No bass No fun II”.
Absolwent Uniwersytetu Zielonogórskiego (kierunek Jazz i Muzyka Estradowa w klasie perkusji Marcina Jahra) oraz Akademii Muzycznej we Wrocławiu (kierunek Jazz na Wydziale Instrumentalnym w klasie dr Dariusza Kaliszuka). Zdobł I miejsce na Ogólnopolskim konkursie perkusyjnym we Wrocławiu (2003 r.), a także, z zespołem Paul Band, I miejsce oraz nagrodę dla najlepszego instrumentalisty na Ogólnopolskim festiwalu zespołów jazzowych i bluesowych w Gdyni (2005 r.). Współpracuje z takimi muzykami, jak: Maciej Sikała, Cezary Paciorek, Maciej Grzywacz, Piotr Lemańczyk, Przemek Dyakowski, Dominik Bukowski, Kuba Stankiewicz, Inga Lewandowska, Grzegorz Nagórski, Zdzisław Babiarski, Big Band Uniwersytetu Zielonogórskiego.

Cezary Paciorek
Maciej Sikała
Grzegorz Nagórski
Piotr Lewańczyk
Adam Golicki