godz. 19.30

estrada przed Pałacem Opatów

KONCERT INAUGURACYJNY

W programie:

W. A. Mozart: Kasacja G-dur (Final-Musik) KV 63
W. A. Mozart: Divertimento D-dur KV 136
W. A. Mozart: Serenada D-dur „Serenata notturna“ KV 239
W. A. Mozart: Symfonia nr 29 A-dur KV 201

Wykonawcy:
Wrocławska Orkiestra Barokowa
Jarosław Thiel - dyrygent

WSTĘP WOLNY

Wrocławska Orkiestra Barokowa
Debiutowała w październiku 2006 roku, szybko zdobywając uznanie zarówno publiczności, jak i krytyki. Jest jedynym w Polsce zespołem filharmonicznym grającym na instrumentach historycznych. Orkiestra, której Dyrektorem Artystycznym od początku jej działalności jest wiolonczelista Jarosław Thiel, specjalizuje się w repertuarze z czasów od wczesnego baroku do wczesnego romantyzmu, ze szczególnym uwzględnieniem dzieł rzadko wykonywanych. Zespół koncertuje zarówno w małych, kameralnych składach, jak i dużych, symfonicznych.
Wrocławska Orkiestra Barokowa animuje własną serię spotykających się z gorącym przyjęciem publiczności koncertów, które odbywają się w pięknym wnętrzu Oratorium Marianum – Sali Muzycznej Uniwersytetu Wrocławskiego.
Zespół szybko osiągnął poziom artystyczny doceniany przez krytykę muzyczną („Wrocławska Orkiestra Barokowa jest bodaj najbardziej obiecującym takim zespołem w kraju” - Ruch Muzyczny z 23.12.2007) i owocujący zaproszeniami m.in. do udziału w kolejnych edycjach Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans, transmisjach radiowych Programu 2 Polskiego Radia i nagraniach płytowych oraz do współpracy
z czołowymi polskimi chórami. Współpracuje też z największymi sławami światowej sceny muzyki dawnej – gośćmi zespołu byli m.in.: Jaap ter Linden, Paul McCreesh, Peter Van Heyghen, Christian Curnyn, Simone Kermes, Daniel Taylor, Barbara Maria Willi, Nico van der Meel, a także gwiazda Metropolitan Opera Aleksandra Kurzak.
Jarosław Thiel
Absolwent poznańskiej „Szkoły Talentów”, studiował grę na wiolonczeli w akademiach muzycznych w Poznaniu i Łodzi. Od 1997 roku w swojej działalności artystycznej skupia się przede wszystkim na problematyce historycznych praktyk wykonawczych. Uczestniczył w kursach mistrzowskich w Dresdner Akademie für Alte Musik (Christine Kypranides) i podjął studia podyplomowe na Universität der Künste w Berlinie w klasie wiolonczeli barokowej Phoebe Carrai i Markusa Möllenbecka (dyplom z wyróżnieniem).
Współpracował z najważniejszymi polskimi zespołami muzyki dawnej. Od 2000 r. jest pierwszym wiolonczelistą Dresdner Barockorchester oraz członkiem prowadzonej przez Nicholasa McGegana FestspielOrchester Göttingen. Współpracuje również z innymi czołowymi niemieckim zespołami, takimi jak Akademie für Alte Musik Berlin czy Lautten Compagney. Występuje regularnie jako solista i kameralista – w tej roli gościł na wielu polskich i międzynarodowych festiwalach muzyki dawnej. Prowadzi klasę wiolonczeli barokowej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu i podczas Letniej Akademii
Muzyki Dawnej w Lidzbarku Warmińskim. W 2006 roku został zaproszony do współpracy z Wrocławską Orkiestrą Barokową jako jej Dyrektor Artystyczny.

 Wrocławska Orkiestra Barokowa

 

Jarosław Thiel 

godz. 21.00

fasada południowa Pałacu Opatów

POKAZ FONTANNY TAŃCZĄCEJ DO MUZYKI MOZARTA

realizacja: Agencja Artystyczna "Augustynek"

WSTĘP WOLNY

Krzesimir Dębski – skrzypce i instrumenty klawiszowe
Kompozytor, dyrygent, skrzypek jazzowy, aranżer i producent muzyczny.
Studiował kompozycję w Poznańskiej Akademii Muzycznej u Andrzeja Koszewskiego oraz dyrygenturę u Witolda Krzemieńskiego. Jako lider jazzowego zespołu String Connection oraz jako solista koncertował od roku 1980 w całej niemal Europie, a także w USA i Kanadzie (blisko 1000 koncertów, również radiowych i telewizyjnych).
Jest laureatem I nagrody Światowego Konkursu Jazzowego w Hoeillart w Belgii (1983) oraz Nagrody im. St. Wyspiańskiego (1985). W latach osiemdziesiątych, w ankietach magazynu „Jazz Forum” wielokrotnie zdobywał tytuł „Najlepszego Skrzypka”, „Najlepszego Kompozytora” oraz „Najlepszego Aranżera Roku”. W roku 1985 znalazł się na liście dziesięciu najlepszych skrzypków jazzowych amerykańskiego pisma „Down Beat”.
Od 1987 roku Krzesimir Dębski, będąc u szczytu swojej kariery jazzowej, ograniczył działalność koncertową, poświęcając się głównie poważnej twórczości kompozytorskiej, która jest polistylistyczną próbą syntezy szeroko pojętej muzyki współczesnej. Skomponował ponad 60 utworów symfonicznych i kameralnych, a jego utwory były wykonywane na najpoważniejszych festiwalach muzycznych (m.in. w Szwajcarii, USA, Szwecji, Belgii, Meksyku i Indiach). Wykonywali je znakomici artyści, którzy nieczęsto dają się namówić na wykonawstwo nowej muzyki: Vadim Riepin, Jose Cura, Andrzej Dobber, Susan Svrcek, Daniel Stabrawa, Gilad Atzmon, „12 Cellisten” Filharmoników Berlińskich oraz Solvguttene Chor z Oslo. Dębski jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich, m.in.: konkursu z okazji 25-lecia Festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna” i nagrody Premiera
za Twórczość dla Dzieci.
Wykładał na letnich kursach muzycznych, m.in.: w Ankarze, Darmstadt, San Diego, Los Angeles i w Valencia (Kalifornia). Od 1986 roku pisze również nagradzaną wielokrotnie muzykę filmową (ponad 50 filmów fabularnych i 30 seriali telewizyjnych i filmów telewizyjnych) oraz muzykę teatralną, eksperymentalną i piosenki.
Larry Porter (USA) – fortepian
Prawdziwy wirtuoz gry na fortepianie w stylu jazzowym. Naukę gry na tym instrumencie rozpoczął w wieku sześciu lat. Swoje umiejętności doskonalił, studiując w Eastman School of Music i Berklee College of Music. Od tego czasu mieszkał i pracował w różnych miastach: Nowym Jorku, Monachium, Barcelonie i Berlinie, gdzie mieszka obecnie. W swojej karierze miał okazję grać z wieloma czołowymi muzykami jazzowymi, m.in. Thadem Jonesem i Archiem Sheppem, a także nawiązać dłuższą współpracę z Chetem Bakerem i Artem Farmerem. Ponadto realizował szeroko zakrojone projekty ze znanymi na całym świecie wokalistami, takimi jak Sheila Jordan i Mark Murphy. Sprawdził się również kierując zespołami trzyosobowymi i kwartetami, w tym legendarnym Porter-Parkinson Quartet. Larry Porter jest także utalentowanym kompozytorem oraz autorem tekstów do muzyki, dzięki czemu doskonale łączy wzruszające słowa z pełną pasji melodią.
Wielokrotne podróże po krajach Azji, do Afganistanu i Indii rozbudziły w artyście zainteresowanie muzyką i kulturą Wschodu. Marzeniem Portera jest powiązanie elementów kultury Wschodu i Zachodu; artysta pragnie połączyć swoją wiedzę i umiejętności związane z jazzem i muzyką Zachodu z tym, czego dowiedział się o tradycji muzycznej Afganistanu, Azji Centralnej i Indii. „Najistotniejsze jest dla mnie to, że w wyniku zetknięcia się tendencji muzycznych Wschodu i Zachodu mam do czynienia z prawdziwą przemianą, a nie poszczególnymi <<częściami>>. Sądzę, że nowo powstała muzyka stanowi idealne połączenie, nową jakość, a nie składową poszczególnych elementów”.
Spośród ostatnich projektów Portera warto wymienić trasę koncertową po Polsce, płytę nagraną we współpracy z kwartetem polskiego trębacza Macieja Fortuny i Frankiem Parkerem, perkusistą z Chicago (2009), oraz album „Silk Road Blues”, na którym znalazły się nowe utwory na rebab i fortepian, przy udziale sekcji rytmicznej. Płyta stanowi unikalne połączenie jazzu oraz muzyki afgańskiej i indyjskiej.
Gilad Atzmon (Izrael) – saksofony, klarnet
Saksofonista jazzowy, urodził się w Izraelu, obecnie mieszka na stałe w Wielkiej Brytanii. Komponuje muzykę głównie na saksofon altowy, chętnie gra też na saksofonie sopranowym, tenorowym i barytonowym, a także klarnecie, surmie i flecie. Jazzowy styl muzyka można określić jako bebop lub hard bop, zauważalne są też cechy free jazzu i swinga, a także inspiracje
twórczością Johna Coltrane’a oraz Milesa Davisa. Niekiedy Atzmon gra na dwóch saksofonach jednocześnie – altowym i sopranowym. W utworach artysty pojawiają się również wpływy muzyki z Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej oraz Europy Zachodniej.
Artysta wypracował własny sposób tworzenia muzyki – bawi się pojęciem tożsamości kulturowej, stylami (np. tango czy muzyka tradycyjnie wykonywana przez klezmerów) i formami zaczerpniętymi z muzyki folkowej – arabskiej, bałkańskiej, cygańskiej i Ladino (żydowskiej z wpływami hiszpańskimi). Utwory na płytach celowo różnią się od tych wykonywanych podczas koncertów, co Atzmon uzasadnia w ten sposób: „Trudno mi sobie wyobrazić, by ktoś mógł słuchać u siebie w domu całych solówek w stylu bebop; wydaje mi się to zbyt intensywne. Albumy powinny być bardziej stonowane”.
W 1998 roku muzyk wstąpił do działającego od wielu lat zespołu punk rockowego Ian Dury and the Blockheads i pozostał w nim również po śmierci lidera zespołu. Ponadto Atzmon nagrywał albumy i występował na koncertach z takim artystami jak: Shane McGowan, Robbie Williams, Sinéad O’Connor, Robert Wyatt i Paul McCartney. Nagrał dwa albumy
z Robertem Wyattem, który określił Atzmona jako „jednego z nielicznych geniuszy muzycznych, jakich spotkał w życiu”. Atzmon podjął także współpracę z wieloma artystami z całego świata, co zaowocowało kolejnymi nagraniami i koncertami. Spośród tego licznego grona warto wymienić wokalistkę z Palestyny Reem Kelani, Tunezyjczyka Dhafera Youssefa – piosenkarza i wirtuoza gry na oud (instrumencie zwanym również lutnią arabską), skrzypka Marcela Mamaligę, akordeonistę Romano Viazzaniego.
Andrzej Olejniczak - saksofony
Saksofonista, współzałożyciel grupy Sun Ship oraz członek jednej z najlepszych grup jazzowych ostatnich dekad - String Connection. W Polsce współpracował niemalże ze wszystkimi zespołami sceny jazzowej lat 70-tych i 80-ych m.in: Extra Ball, Swing Session, Novi Singers, Big Band Katowice, Big Band Polskiego Radia pod dyrekcją Andrzeja Trzaskowskiego oraz ze Zbigniewem Namysłowskim, Andrzejem Dąbrowskim, Sławomirem Kulpowiczem. Brał udział w niezliczonych projektach międzynarodowych, występując na niemal wszystkich festiwalach w Europie i poza nią (m.in. Mediolan, Paryż, Montreal, San Sebastian, Lima, Marciac).
Na liście grup i solistów, z którymi koncertował, są m.in. Kenny Drew, Randy Brecker Group, Hiram Bullock, Joe Newman, Horace Parlan, Lou Blackburn, Oliver Jackson, NHO Pedersen… Olejniczak wykonuje także muzykę klasyczną, współpracując z Orkiestrą Symfoniczną z Bilbao. Grywa także z popularnymi grupami i wykonawcami hiszpańskimi (np. La Orquesta Mondragón, Mecano, Miguel Ríos, Manzanita, Itoiz, Oskorri, Revolver oraz światowej sławy pianistą jazzowym Tete Montoliu).
Z zespołem Polish Jazz 4-tet Olejniczak zagrał na prestiżowym festiwalu we Frankfurcie Jazz Im Palmen Garten.
W sierpniu 2006 r. zrealizował projekt muzyczny z Orkiestrą Symfoniczną w Bilbao, wykonując Koncert na saksofon i orkiestrę symfoniczną Aleca Wildera oraz muzykę I. Berlina, G. Gershwina i K. Komedy na kwartet jazzowy i orkiestrę symfoniczną w aranżacji K. Dębskiego.
Ma na swoim koncie około 50 nagranych płyt, kilka z nich jako lider. Jeden z tytułów - „Catch” - został uznany przez krytyków za jazzową płytę roku 1994 w Hiszpanii. Ostatni jego album to „Live At Altxerri”, nagrany z jego nową międzynarodową grupą: Jules Bikoko (Kamerun), „Melon” (Kuba) i Julian Vaghn (USA).
Obecnie Andrzej Olejniczak jest także profesorem w Centro Superior de Musica del Pais Vasco „Musikene”.
Adam Skrzypek – bas
Kontrabasista, gitarzysta basowy, aranżer oraz producent. Swoją przygodę z muzyką zaczął w wieku 9 lat. Odebrał pełne wykształcenie muzyczne (Akademia Muzyczna w Katowicach, wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej - klasa kontrabasu) u ad. Jacka Niedzieli. Ma wiele osiągnięć – zdobył szereg nagród na krajowych i międzynarodowych festiwalach jazzowych. Jako muzyk brał udział w wielu ważnych festiwalach muzycznych w Polsce i za granicą, m.in.: Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej, Przegląd Piosenki Aktorskiej, Jazz nad Odrą, Festiwal Standardów Jazzowych i inne.
Klucz do kariery zdobył na festiwalu Pomorska Jesień Jazzowa. W różnych konfiguracjach muzycznych koncertował w takich krajach jak: USA, Japonia, Korea Południowa, Niemcy, Anglia, Ukraina, Bialoruś, Czechy, Belgia, Francja, Luxemburg, Chile.
Współpracował z Salted Peanuts, Big-Bandem Aleksandra Mazura, Zbigniew Czwojda Band, Tomaszem Stańko, Krzesimirem Dębskim, Urszulą Dudziak, Justyną Steczkowską, Mateuszem Pospieszalskim, Markiem Bałatą, Ewą Urygą, Leszkiem Możdżerem, Edytą Górniak, Ryszardem Rynkowskim, Zbigniewem Lewandowskim, Piotrem Baronem, Piotrem Dziubkiem, Katarzyną Groniec, Olgą Bończyk, Michaelem Sagmeisterem, Michell Chendrics, Judy Niemack.
Adam Skrzypek pracuje także jako wykładowca Wrocławskiej Szkoły Jazzowej Zbigniewa Czwojdy. Od sierpnia 2006 r. pełni w Teatrze Muzycznym „Capitol” funkcję Kierownika Muzycznego. Od trzynastu lat współpracuje z Konradem Imielą, czego efektem jest ostatnia płyta p.t. „Garderoba męska”, do której współtworzył aranżacje. Owocem pracy twórczej Adama Skrzypka jest również wiele udanych produkcji artystycznych (m.in. akustyczny recital Justyny Steczkowskiej). Jest bardzo chętnie zapraszany jako muzyk sesyjny (kontrabas, gitara basowa) do wielu projektów artystycznych (m.in.: płyta Piotra Dziubka „Tchnę”).
Krzysztof Przybyłowicz - perkusja
Absolwent PWSM w Poznaniu, a dziś także wykładowca tej uczelni.
Główny nurt jego działalności artystycznej związany jest z muzyką jazzową.
Zadebiutował (wraz z Krzesimirem Dębskim, Zbigniewem Wromblem Bohdanem Jarmołowiczem) w grupie Warsztat, zdobywając laury na festiwalach Jazz nad Odrą w latach 1975-77. Krzysztof Przybyłowicz jest laureatem konkursu 5-de Internationaal Festival voor Jongerenorkesten (Hoeillart w Belgii), Nagrody Artystycznej Młodych im. H. Wyspiańskiego, nagród miesięcznika Jazz Forum i sekcji publicystów Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego.
Największą popularność zyskał w grupie String Connection, chociaż nie stronił od współpracy z innymi grupami i artystami (np. zespoły: Sami Swoi, Alex Band, In-Formation i Samarpan Sławomira Kulpowicza, Orkiestra PR i TV, Vintage Band; jazzmani: Zbigniew Namysłowski, Henryk Miśkiewicz, Maciej Sikała, Andrzej Jagodziński, Wojciech Karolak, Jarosław Śmietana, Adam Wendt, Janusz Skowron, Sławomir Kulpowicz, Krzysztof Ścierański, Andrzej Olejniczak, Michał Urbaniak, John Hicks, Horace Parlan, Doug Cameron; wokaliści: Ewa Bem, Deborah Brown, Hanna Banaszak, Urszula Dudziak, Anna Maria Jopek, Anna Jurksztowicz, Ryszard Rynkowski).
Należy do najciekawszych i najwszechstronniejszych perkusistów, chętnie zapraszany do udziału w projektach muzycznych innych twórców. Ważnym wydarzeniem w działalności artystycznej Krzysztofa Przybyłowicza były specjalna prezentacja „Percussion Project” a także wspólny projekt z amerykańskim skrzypkiem Johnem Blake’em. Bardzo często bierze udział w nagraniach muzyki filmowej i produkcjach płytowych o różnorodnej stylistyce.
Prowadzi aktywną działalność edukacyjną i publicystyczną. Jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Poznaniu, założycielem Zakładu Jazzu i Muzyki Estradowej tej uczelni, prowadzi zajęcia na wielu warsztatach muzycznych, m.in. na Międzynarodowych Warsztatach Jazzowych w Chodzieży, Forum Perkusyjnym w Żaganiu, European Jazz School w Hesji. Od ponad 15 lat związany jest z popularnym miesięcznikiem FCM Muzyk.

 
Krzesimir Dębski

  
Larry Porter

Gilad Atzmon

 

 
Andrzej Olejniczak 

Adam Skrzypek

 

Krzysztof Przybyłowicz